Meringues met rozenwater voor valentijn

rozenmeringues

Hoewel ik eigenlijk nooit iets aan valentijnsdag doe en hier in huis verder ook niemand, leek het me toch leuk een recept te plaatsen dat past bij valentijn. Voor diegene die er wel iets aan willen doen en het huis voor hun geliefde met hartjes of bossen rozen versieren, die bubbels koud hebben staan en daar iets heel romantisch bij willen snoepen, had ik bedacht dat meringues het ultieme valentijns gerecht zouden zijn; zoet, schuimig, zacht en plakkerig.

Maar voor je een recept met anderen wilt gaan delen moet het natuurlijk wel kloppen en meringues hebben de naam moeilijk te maken te zijn. Het is typisch zo’n recept dat hoe meer je er over leest of weet, hoe verder de moed je in de schoenen zakt, er zijn zoveel manieren en regeltjes! Voor mijn allereerste cateringopdracht in 1998 maakte ik er een stuk of 200, niet gehinderd door enige kennis! Ik maakte ze gewoon en dat ging goed. Kennelijk had ik er toen genoeg gemaakt voor de daarop volgende 14 jaar want daarna maakte ik ze nooit meer. Tot het me nu ineens een heel romantisch hapje leek.
3 keer maakte ik ze deze week! En het viel inderdaad niet mee, het is niet moeilijk maar je moet wel weten wat je doet. Ik deed het een keer volgens Ottolenghi, toen volgens Nigella en als laatste (en dat had ik natuurlijk gelijk moeten doen) volgens Harold mcGee. Geloof nooit een kookboek, maar geloof de wetenschapper of geloof niemand en ga gewoon experimenteren da’s misschien nog het beste…

Ingrediënten:

voor 7 meringues ter grootte van een kleine appel

2 eiwitten op kamertemperatuur
100 gram fijne kristalsuiker*
1 theelepel citroensap**
1 eetlepel rozenwater
bakblik,bakpapier
Keukenmachine met garde (liefst planetair)

*Een eiwit weegt ongeveer 40 gram, per 40 gram eiwit mag je maximaal 60 gram suiker nemen. Weeg je eiwitten dus even. Mijn 2 eiwitten wogen 72 gram, vandaar dat ik minder suiker heb gebruikt.
** Per eiwit gebruik je een halve theelepel citroensap

Bereidingswijze:

Verwarm de oven voor op 100 graden Celsius (conventioneel werkte bij mij beter dan hete lucht).
Doe het citroensap in de kom van de keukenmachine en giet het eiwit erbij. Laat de keukenmachine op vol vermogen draaien totdat het eiwit wit en satijnachtig is, maar waarvan de kopjes van de pieken nog omvallen. Voeg terwijl de machine draait langzaam de suiker erbij en vervolgens het rozenwater. Blijf doordraaien op vol vermogen tot het eiwit een heel klein beetje doffer wordt. Stop af en toe tussendoor om te kijken hoe stijf het eiwit is. Ik ben gestopt met kloppen toen ik de mixer uit het beslag trok en er een ‘draad’ eiwit tussen de garde en het mengsel bleef hangen die niet brak. Het eiwit moet in de vorm blijven waarin je het legt. Het moet zichzelf kunnen dragen.
Ga je te lang door met kloppen en wordt het eiwit zo luchtig en korrelig dat er plasjes uitlopen dan ben je te ver gegaan en moet je helemaal opnieuw beginnen.

Bekleed een bakplaat met bakpapier en schep hier met twee eetlepels bollen op van het schuim. Zet de bakplaat net iets onder het midden van de oven* en bak de meringues gedurende 2 uur. Controleer na een uur of ze niet kleuren, zet de temperatuur in dat geval iets lager.
Mocht je een keer eiwitten over hebben, maar niet gelijk ook meringues willen maken, vries ze dan in, dat gaat heel goed.

*Controleer in de gebruiksaanwijzing van je oven of deze ventileert anders moet je de oven op een kiertje laten staan. Dit kan door er een houten lepel tussen te klemmen.