Octopus/pulpo klaarmaken

octopus2

octopus1

octopus3

octopus4

octopus5

Laatst bestelde ik zonder goed na te denken een octopus bij mijn visboer*.
Ik had laten weten in reactie op zijn wekelijkse assortiments-sms dat ik naast oesters en schelpjes ook wel ‘één zo’n pulpo’ wilde. Ik weet nog dat ik dacht is dat nou inktvis of octopus? Nu bestel ik weleens inktvis uit de Noordzee dus daar weet ik wel raad mee, en in het ergste geval zou ik een tentakel van een octopus krijgen, nou, ook geen probleem. Fout. Ik kreeg de volgende dag een hele octopus, een héle octopus! Van ruim een kilo! Spontaan slaakte ik een gil toen ik het beest zag, en dat heb ik daarna in de keuken nog een paar maal gedaan.
Wat te doen met een hele octopus?

Bekje eruit snijden en de ogen eraf! Het is dat ik weet hoe lekker een octopus smaakt anders had ik opgegeven. Daarna vroor ik hem (of haar?) in, want daar schijnen ze zachter van te worden.
De week erna verzamelde ik moed en ontdooide ik de octopus weer. Inmiddels had ik er al een paar kookboeken op nageslagen en wist ik bijvoorbeeld dat ik de juiste had, mijn octopus had namelijk dubbele rijen met zuignappen. Ook wist ik dat er diverse manieren bestonden om hem klaar te maken. Zo kun je de octopus een paar maal in kokend water dopen, hem heel zacht laten sudderen met rode wijn of hem 100 keer tegen de rotsen slaan en ‘m daarna aan de waslijn in de zon hangen. Maar daarvoor moet je in Griekenland wonen. Helaas. Ik besloot wel te gaan voor de Griekse methode van koken
geadviseerd door Sophie Grigson. Zij schrijft dat je de octopus alleen in een pan op zacht vuur hoeft te doen, meer niet, geen olie, geen vocht, niets. De octopus laat zijn eigen vocht los en stooft daar in gaar. Mooi roze vocht trouwens.
Dus daar ging ik. En het ging goed, geen rubberig eindresultaat, maar wel nog een bite, dus misschien had ie nog wat langer mogen stoven, hoewel mijn gasten zeiden van niet.
Of ik het nog eens zou maken? Qua smaak is het heerlijk en een bijzonder gerecht om te serveren, maar ik bleef een beetje gillerig in de keuken. De octopus is groot en de tentakels bungelen steeds alle kanten op, ik kreeg spontaan associaties met Medusa. Misschien moet je er mee opgegroeid zijn, met de octopus, of het vaker klaarmaken. Maar ja, in Nederland is het nou eenmaal geen alledaags product…

Ingrediënten:

1 octopus, schoongemaakt
1 bosje verse peterselie, liefst met platte blaadjes, fijngesneden
2 tenen knoflook, in dunne plakjes
1 kleine ui, piepklein gesneden
2 theelepels zoete paprikapoeder
1 theelepel gerookte paprikapoeder
zout
Scheut witte wijn
Scheutje octopusvocht

 

Bereidingswijze:

Snijd de octopus in stukjes van 2 cm. en leg hem in een pan met dikke bodem, zet het vuur laag en laat de octopus zachtjes in zijn eigen vocht gaar worden. Bij mij duurde dit ongeveer een uur en een kwartier. Van belang is dat je het vuur heel laag houdt. Gebruik eventueel een vlamverdeler.

Bak in een andere pan de ui zachtjes met de knoflook in olijfolie tot ze zacht en doorschijnend zijn. Voeg zout toe en de twee soorten paprikapoeder. Bak even kort en doe de gare octopusstukjes erbij. Roer goed door en proef even op zout en kruiden. Zet het vuur wat hoger en blus het geheel af met de witte wijn en een beetje vocht van de octopus.
Zet het vuur uit en laat het gerecht een tijdje staan voor je het serveert. Hoe langer hoe lekkerder.
Bestrooi met peterselie en garneer eventueel met schijfjes citroen.

*Vishandel La Mer staat op dinsdag en zaterdag op de Beijersehof in Oud-Beijerland.