Zelf gebakken friet

zelf gebakken friet

zout vlokken

Het was volgens mij van de zomer dat ik weer eens besloot nooit meer friet te halen. Vanaf nu zou ik alleen nog maar zelf gesneden en gebakken friet eten. Ik weet niet wat het was maar ik verlangde er zo naar en dacht terug aan mijn oma die in een oude doktersjas met een schuimspaan in de hand stond te wachten tot ze haar zelfgebakken friet op het juiste moment uit de vetpan kon scheppen. Heerlijker friet bestond er niet. Nu leek zo’n ouderwetse zwarte vetpan mij een beetje teveel van het goede dus besloot ik dat er een friteuse moest komen en wel nu! Dus fietste ik om half vier ‘s middags naar de dichtstbijzijnde witgoed winkel (lokale middenstand!) en kocht daar een friteuse.
Met de friteuse onder de arm stapte ik de groentewinkel om de hoek binnen en vroeg, tot enige hilariteit van de groenteman en een paar klanten, om een geschikte aardappel om friet van te maken. Vervolgens fietste ik met een kilo Frieslander in de ene hand en de friteuse onder mijn andere arm (vraag niet hoe ik het deed, maar ik gebruik nu eenmaal voor kleine afstanden niet graag de auto) naar huis. Daar sloeg ik onmiddellijk aan het schillen, want inmiddels was het half vijf en om zes uur wilde ik eten. Manlief fietste snel naar de supermarkt voor frituurvet. Nu herinnerde ik me van mijn oma dat je moest voorbakken dus dat deed ik braaf, maar na een paar minuten werd de friet al zo bruin, dat kon niet goed zijn. Ik was nog niet eens begonnen met afbakken! Uiteindelijk zaten we aan tafel (de zelfgemaakte mayo had ik maar even laten zitten want het was inmiddels half zeven) met een bak donkerbruine, slappe, vette friet.

Wat was er misgegaan? Ik kan toch zeker wel friet bakken!? Ik had gelijk spijt van die stomme friteuse. Gelukkig ben ik niet het type dat snel opgeeft en na enig speurwerk kwam ik tot de ontdekking dat sommige aardappelsoorten teveel suikers bevatten waardoor ze te snel bruin worden. Het is dus een kwestie van experimenteren wat je de lekkerste en beste frietaardappel vindt. En de lekkerste friet; dik/dun, goudbruin/donkerbruin, van een kruimige of juist een hele vaste aardappel.

Nu zit ik af en toe buiten of in de garage op een stoeltje  een paar kilo  friet voor te bakken die daarna in de vriezer belandt. Zo kan je namelijk in dezelfde tijd dat je naar de snackbar rijdt een zelfgebakken portie friet op tafel hebben. Doen!

Ingrediënten:

1 kilo aardappels (voor 2-4 personen)
frtuurvet
zout
keukenpapier

Bereidingswijze:

Zet de friteuse aan op 160 graden of verwarm het vet in de vetpan.
Schil de aardappels.
Snijd de aardappels in frieten naar keuze.
Spoel de frieten af met koud water totdat het water helder blijft.
Leg de frieten ongeveer 15 minuten in koud water te weken.
Giet af en dep de frieten goed droog tussen een schone theedoek.
Bak de frieten in porties voor op 160 graden tot de randjes van de frietjes heel licht beginnen te kleuren ( je kunt een gedeelte van de voorgebakken friet invriezen).
Schep de frieten in een schaal bekleed met keukenpapier en laat afkoelen.
Zet de friteuse op 190 graden en bak de frietjes wanneer ze zijn afgekoeld (hier kan ook een aantal uur tussen zitten) een tweede keer totdat ze goudbruin zijn of zo donker als je ze zelf wilt.
Bestrooien met zout. Eet smakelijk!